Przejdź do treści
STATUS STAŻYSTY

Podstawy portfeli

Podpis a transakcja w portfelu: co tak naprawdę zatwierdzasz

Transakcja zmienia stan blockchainu i kosztuje opłatę sieciową (gas). Podpis nie, ale niektóre podpisy i tak pozwalają przenieść tokeny. Jak je odróżnić.

Autor: SATOSHI'S INTERN Editorial DeskOpublikowano Przetłumaczono 14 MIN CZYTANIAFakty sprawdzono

Przeczytaj angielski oryginał

Z cyklu: Co to jest portfel kryptowalutowy? Klucze, nie monety

Transakcja to podpisane polecenie, które portfel rozgłasza w sieci blockchain: zmienia stan sieci, na przykład przenosi tokeny albo udziela zgody na token (approval), i kosztuje opłatę sieciową. Prośba o podpis to tylko prośba, żeby portfel podpisał jakieś dane i oddał podpis stronie internetowej. Nic nie trafia do blockchainu (onchain) i nie ma żadnej opłaty. Nie znaczy to jednak, że każdy podpis jest nieszkodliwy: wiadomość logowania potwierdza, że jesteś właścicielem adresu, a podpis typu permit może upoważnić kogoś do późniejszego wydawania twoich tokenów.

Liczy się to, do czego żądanie upoważnia i kogo. Okienko portfela ci to mówi, kiedy już wiesz, jak je czytać. Jeśli klucze i podpisywanie są dla ciebie nowe, zacznij od tego, co tak naprawdę przechowuje portfel kryptowalutowy.

Jakie żądania podpisu może ci pokazać portfel w Ethereum

W Ethereum i innych sieciach EVM strona internetowa komunikuje się z portfelem za pomocą kilku standardowych żądań. Trzy mają znaczenie na co dzień, a czwarte to przestarzała metoda, którą należy odrzucać.

personal_sign: zwykły tekst (EIP-191)

personal_sign prosi cię o podpisanie czytelnej wiadomości. Przed podpisaniem portfel dodaje prefiks \x19Ethereum Signed Message:\n, a po nim długość wiadomości. Dokumentacja MetaMask opisuje, po co to robi: metoda „prepends a safe prefix to the signed message to prevent the challenge tricking users into signing a financial transaction.” (tłum. „dodaje na początku podpisywanej wiadomości bezpieczny prefiks, aby wyzwanie nie mogło podstępem nakłonić użytkownika do podpisania transakcji finansowej”).

Prefiks działa dzięki temu, jak Ethereum koduje transakcje. EIP-191 wyjaśnia, że początkowy bajt 0x19 gwarantuje, że podpisywane dane nie są prawidłowym RLP, więc „any EIP-191 signed_data can never be an Ethereum transaction.” (tłum. „żadne signed_data w formacie EIP-191 nigdy nie może być transakcją Ethereum”). Z tej metody korzysta Sign-In with Ethereum.

Prefiks gwarantuje tylko tyle, że podpisu nie da się ponownie użyć (replay) jako transakcji. Dane po nim „can be any arbitrary data” (tłum. „mogą być dowolnymi danymi”), jak ujmuje to EIP-191, a to, za co strona lub kontrakt później ten podpis uzna, zależy od nich. Żądanie personal_sign jest więc tylko tak bezpieczne jak tekst, który możesz przeczytać. Jeśli zamiast słów widzisz bezsensowny ciąg szesnastkowy (hex), nie wiesz, do czego zostanie użyty.

eth_signTypedData_v4: dane strukturalne (EIP-712)

EIP-712 powstał, ponieważ, jak czytamy w nim samym, „signed messages are an opaque hex string displayed to the user with little context about the items that make up the message.” (tłum. „podpisywane wiadomości to nieprzejrzysty ciąg hex wyświetlany użytkownikowi prawie bez kontekstu o elementach, z których składa się wiadomość”). Dane typowane (typed data) nadają każdemu podpisowi domenę (pola takie jak nazwa aplikacji, wersja, identyfikator sieci, czyli chain ID, oraz kontrakt, który podpis zweryfikuje) i zestaw opisanych pól. MetaMask wyświetla ci te pola i zaznacza, że taki podpis „can be verified onchain” (tłum. „można zweryfikować onchain”).

Weryfikacja onchain sprawia, że dane typowane są użyteczne. I właśnie ona sprawia, że są ryzykowne. Wiele aplikacji używa ich do zbierania autoryzacji poza łańcuchem (off-chain), na podstawie których kontrakt później działa: wystawień na marketplace'ach, zleceń, zgód bez opłaty gas.

eth_sendTransaction: transakcja

eth_sendTransaction prosi portfel o utworzenie, podpisanie i rozgłoszenie transakcji z twojego konta. ethereum.org opisuje transakcje jako „cryptographically signed instructions from accounts” (tłum. „kryptograficznie podpisane polecenia wysyłane z kont”) z polami takimi jak odbiorca, wartość, dane wejściowe i limity gas. Portfel zwraca hash transakcji, a zmiana trafia do blockchainu, gdy transakcja zostanie uwzględniona w bloku. Transakcja może wysłać ETH, wywołać kontrakt albo udzielić zgody na token: decydują o tym dane wejściowe.

eth_sign: przestarzała metoda

eth_sign podpisuje surowe dane bez prefiksu. MetaMask uznał tę metodę za przestarzałą (deprecated). Jego propozycja usprawnień MIP-3 mówi, że metoda „allows blind signing of arbitrary data without the \x19Ethereum Signed Message prefix, posing a significant phishing risk.” (tłum. „pozwala podpisywać w ciemno dowolne dane bez prefiksu \x19Ethereum Signed Message, co stwarza poważne ryzyko phishingu”).

Table: Co może zrobić każde żądanie

ŻądanieTrafia do blockchainu?Opłata?Czy aktywa mogą się przemieścić?
personal_sign, np. logowanie SIWENieNieNie samo z siebie, jeśli to czytelne logowanie
eth_signTypedData_v4NieNieTak, jeśli to permit, Permit2, zlecenie lub wystawienie
eth_sendTransactionTakTakTak: wysyłki, swapy, zgody, transfery NFT
eth_sign (przestarzała)NieNiePotencjalnie tak; wycofana w MetaMask
Wiadomość w SolanieNieNieNie sama z siebie
Transakcja w SolanieTakTakTak

Podpis danych typowanych nie trafia do blockchainu w chwili podpisania. Ktoś inny przesyła go później i dopiero wtedy aktywa mogą się przemieścić.

Podpisy, które mogą przenieść twoje tokeny

Niebezpieczne są te podpisy, które kontrakt zaakceptuje jako upoważnienie.

EIP-2612 permit. Zwykła zgoda ERC-20 (approval) to transakcja. EIP-2612 dodaje funkcję permit, dzięki której posiadacze tokenów mogą zamiast tego „modify the allowance mapping using a signed message” (tłum. „zmienić mapowanie allowance za pomocą podpisanej wiadomości”). Podpisujesz dane typowane z pięcioma polami: owner, spender, value, nonce i deadline. Każdy, kto ma ten podpis, może przesłać go do kontraktu tokena, a wtedy spender (adres upoważniony do wydawania) dostaje limit (allowance) na twoje tokeny.

EIP otwarcie przyznaje, że przesłać go może nie tylko zamierzona strona: „another party can always front run this transaction” (tłum. „inna strona zawsze może wyprzedzić tę transakcję”, czyli zrobić front-running).

Żądanie permit w portfelu wygląda mniej więcej tak:

Domain:   Example Token, version 1, chain 1
Type:     Permit
owner:    0x073eE65DeB5484113d22dda620Be3cC51A2087e6
spender:  0x... (the address that will be allowed to spend)
value:    115792089237316195423570985008687907853269984665640564039457584007913129639935
nonce:    0
deadline: 1800000000

Ta ogromna wartość value to największa możliwa liczba (2^256 − 1), co w praktyce oznacza „bez limitu”. deadline to uniksowy znacznik czasu; 1800000000 przypada na styczeń 2027 roku.

Permit2. Kontrakt Permit2 od Uniswap rozszerza ten pomysł na dowolny token ERC-20, „even those that do not support EIP-2612” (tłum. „nawet te, które nie obsługują EIP-2612”). Najpierw zatwierdzasz kontrakt Permit2 przez kontrakt tokena, czyli udzielasz zwykłej zgody onchain.

Od tego momentu aplikacje mogą prosić o podpisy, które albo ustawiają przez Permit2 limit na „a specified amount for a specified duration of time” (tłum. „określoną kwotę na określony czas”), czyli komunikaty PermitSingle i PermitBatch, albo autoryzują jednorazowy transfer (PermitTransferFrom i PermitBatchTransferFrom).

Strona MetaMask o phishingu podpisów ostrzega, że samo podpisanie jest „not recorded on chain” (tłum. „nie jest zapisywane w łańcuchu”), a jeśli zgoda pozostaje ważna przez tygodnie, atakujący może ukraść aktywa później.

Wystawienia i zlecenia. Wystawienia na marketplace'ach to często także podpisy. MetaMask opisuje fałszywe wiadomości „Root” do masowego wystawiania (bulk listing), podszywające się pod marketplace NFT, które pozwalają atakującym wypłacić wszystkie NFT z konta.

revoke.cash nazywa pułapkę po imieniu: prośba o permit „may look like you're simply signing into a website, but you're actually granting an approval.” (tłum. „może wyglądać jak zwykłe logowanie na stronie, a w rzeczywistości udzielasz zgody”). Podpisany permit, którego jeszcze nie użyto, nie pojawia się jako zgoda onchain, więc nie możesz go odwołać w zwykły sposób. Gdy zostanie przesłany, staje się zwykłą zgodą, którą możesz odwołać, jeśli cokolwiek jeszcze zostało.

Jak drainery wykorzystują te żądania i jak potem posprzątać, opisujemy w artykule jak rozpoznać drainer portfela.

Autoryzacje EIP-7702. Od aktualizacji Pectra w Ethereum (aktywowanej 7 maja 2025 roku) zwykłe konto może delegować się do kodu smart kontraktu za pomocą podpisanej autoryzacji.

EIP-7702 mówi o tym bez ogródek: „There is no safe way to provide this interface. The code specified by an authorization has unrestricted access to the account.” (tłum. „Nie ma bezpiecznego sposobu na udostępnienie takiego interfejsu. Kod wskazany w autoryzacji ma nieograniczony dostęp do konta”). Stwierdza, że aplikacje „must not” (tłum. „nie mogą”) oczekiwać, że będą proponować użytkownikom podpisanie autoryzacji, i że obowiązkiem portfela jest nie udostępniać do tego interfejsu. Traktuj stronę, która prosi cię o podpisanie takiej autoryzacji, jako wrogą.

Co mówi wiadomość Sign-In with Ethereum (SIWE)

Sign-In with Ethereum (SIWE, EIP-4361, status Final) to standardowa wiadomość logowania. To zwykły tekst podpisywany w formacie EIP-191 (z prefiksem personal_sign) o stałym układzie, dzięki czemu portfele mogą go przetworzyć i sprawdzić.

Oto przykład ze zmyślonymi wartościami dla strony example.com. Pomija opcjonalny schemat (scheme). EIP-4361 pozwala też, żeby pierwsza linia się od niego zaczynała, jak w https://example.com wants you to sign in with your Ethereum account:.

example.com wants you to sign in with your Ethereum account:
0x073eE65DeB5484113d22dda620Be3cC51A2087e6

Sign in to Example.

URI: https://example.com
Version: 1
Chain ID: 1
Nonce: 4f9c2a7e81b3d6a0
Issued At: 2026-09-29T12:00:00Z
Expiration Time: 2026-09-29T12:10:00Z
Request ID: 7c1e5b2a

Table: Pola SIWE, linia po linii

LiniaCo oznaczaCo sprawdzić
example.com wants you to sign in…Strona, która prosi o zalogowanie (może ją poprzedzać schemat, np. https://)Czy to dokładnie ta strona, którą chcesz odwiedzić
0x073e…87e6Konto, które podpisujeCzy to twój adres
Sign in to Example. (opcjonalna)Jednozdaniowe oświadczenie czytelne dla człowiekaCzy opisuje to, co zamierzasz zrobić
URI:Zasób, którego dotyczy logowanieTa sama strona co w pierwszej linii
Version:Zawsze 1Nic
Chain ID:Sieć, do której przypisana jest sesja (1 = sieć główna Ethereum)Czy to sieć, którą rozpoznajesz
Nonce:Losowa jednorazowa wartość, co najmniej 8 znaków alfanumerycznych, która zapobiega ponownemu użyciu podpisuCzy wygląda na losową
Issued At:Kiedy wiadomość została utworzonaMniej więcej teraz
Expiration Time: (opcjonalna)Kiedy podpis przestaje być ważnyKrótkie okno to dobry znak
Not Before: (opcjonalna)Od kiedy podpis jest ważnyRzadko używana
Request ID: (opcjonalna)Identyfikator tego żądaniaNic
Resources: (opcjonalna)Adresy URI, które strona chce rozwiązać (resolve) w ramach logowaniaCokolwiek nieoczekiwanego

Wiadomości SIWE nie da się zamienić w transakcję, a jej podpisanie nic nie kosztuje. To, co dzieje się potem, to osobna sprawa: jeśli strona chce następnie transakcji albo permitu, portfel musi pokazać ci nowe, inne żądanie.

Jak czytać linię z domeną

Pierwsza linia jest najważniejsza. Wskazuje stronę, która otrzyma twoje podpisane logowanie.

  • Porównaj ją ze stroną, którą zamierzasz odwiedzić, a nie tylko z kartą przeglądarki. Strona phishingowa może całkiem uczciwie wpisać do wiadomości własną domenę. examp1e.com albo example.com.login-verify.io to inna strona.
  • Czytaj nazwę hosta od prawej. W app.example.com stroną jest example.com. W example.com.evil.io stroną jest evil.io.
  • Traktuj ostrzeżenia portfela poważnie. EIP-4361 mówi, że portfele „MUST prevent phishing attacks by verifying the origin of the request against the scheme and domain fields” (tłum. „MUSZĄ zapobiegać atakom phishingowym, weryfikując pochodzenie żądania względem pól scheme i domain”). Implementacje się różnią. Według stanu na wrzesień 2026 roku dokumentacja deweloperska MetaMask mówi, że portfel wyświetla wyraźne ostrzeżenie, gdy domena nie zgadza się ze stroną, „but does not block users from bypassing the warning” (tłum. „ale nie blokuje użytkownikom możliwości pominięcia ostrzeżenia”). Dokumentacja Phantom mówi z kolei, że niezgodna wiadomość Sign In With Solana zwraca błąd „without prompting the user” (tłum. „bez pytania użytkownika”).

Logowanie portfelem w SATOSHI'S INTERN działa właśnie w ten sposób. Jego wiadomość zaczyna się od https://satoshiintern.com wants you to sign in with your Ethereum account: (forma z jawnym schematem), zawiera jednorazowy nonce i krótki czas wygaśnięcia oraz wskazuje chain ID 1 (sieć główna Ethereum) lub 8453 (Base). Podpisujesz ją, nic nie trafia do blockchainu i nie płacisz za gas.

Solana: logowanie i podpisywanie wiadomości

Portfele Solany stawiają tę samą granicę. Dokumentacja deweloperska Phantom: „Message signatures do not involve network fees and are a convenient way for apps to verify ownership of an address.” (tłum. „Podpisy wiadomości nie wiążą się z opłatami sieciowymi i są dla aplikacji wygodnym sposobem na sprawdzenie, kto jest właścicielem adresu”). Transakcja natomiast płaci opłatę bazową 5000 lamportów za podpis plus opcjonalną opłatę priorytetową.

Phantom ogłosił obsługę Sign In With Solana (SIWS) w sierpniu 2023 roku i opisał ją jako „Inspired by EIP-4361” (tłum. „inspirowaną EIP-4361”). Jego metoda signIn „shifts the responsibility of message construction from apps to the wallet” (tłum. „przenosi odpowiedzialność za budowanie wiadomości z aplikacji na portfel”): aplikacja przekazuje pola, a Phantom buduje wiadomość i może sam sprawdzić domenę oraz czas wystawienia. Powyższe zasady czytania obowiązują bez zmian: najpierw domena, potem adres, potem oświadczenie.

Opłata sieciowa (gas) dotyczy tylko transakcji

Gas to opłata za obliczenia w Ethereum. Płacisz ją tylko wtedy, gdy transakcja zostaje uwzględniona w blockchainie: opłata to zużyty gas pomnożony przez sumę opłaty bazowej i napiwku priorytetowego, a opłata bazowa jest spalana. Zwykły transfer ETH zużywa 21 000 gas. ethereum.org zaznacza, że gdy transakcja zostanie wykonana, opłata „is paid regardless of whether a transaction succeeds or fails” (tłum. „jest płacona niezależnie od tego, czy transakcja się powiedzie, czy nie”).

To daje ci szybki test. Okienko, które pokazuje opłatę sieciową, to transakcja. Okienko bez opłaty to podpis, co mówi ci tylko tyle, że podpisanie jest darmowe, a nie że jest bezpieczne. Permity istnieją właśnie po to, żeby ktoś inny mógł je przesłać później i sam zapłacić za gas. W uzasadnieniu EIP-2612 pojawia się „long outstanding goal” (tłum. „od dawna wyczekiwany cel”): umożliwienie użytkownikom korzystania z Ethereum „without holding any ETH” (tłum. „bez posiadania jakiegokolwiek ETH”).

Zanim klikniesz „Podpisz”

  1. Sprawdź stronę. Spójrz na domenę w pasku adresu, a w przypadku wiadomości logowania także na pierwszą linię wiadomości. Obie powinny wskazywać stronę, z której chcesz skorzystać, otwartą z zakładki lub z linku, któremu ufasz.
  2. Rozpoznaj typ żądania. Opłata oznacza transakcję. Czytelny tekst bez opłaty to wiadomość. Opisane pola z blokiem domeny to dane typowane.
  3. W wiadomościach tekstowych czytaj każdą linię. Logowanie mówi wprost, że jest logowaniem. Jeśli zamiast słów widzisz hex, odrzuć żądanie.
  4. W danych typowanych szukaj słów związanych z wydawaniem. Permit, spender, value, amount, deadline, expiration, PermitSingle, PermitBatch, PermitTransferFrom lub PermitBatchTransferFrom z Permit2, zlecenie albo wystawienie: to upoważnienie do wydawania, bez względu na to, jak przyjaźnie wygląda przycisk.
  5. W transakcjach czytaj symulowany wynik. Jeśli portfel pokazuje, że aktywa wychodzą, a spodziewasz się, że coś otrzymasz, wierz podglądowi, a nie stronie.
  6. Dopasuj działanie do żądania. Logowanie wymaga wiadomości. Odbieranie, mintowanie czy swap mogą wymagać transakcji. Logowanie, które prosi o permit albo zgodę, to niezgodność: zamknij kartę.
  7. Nigdy nie podpisuj autoryzacji EIP-7702 ze strony internetowej i nigdy nie podpisuj przestarzałych żądań eth_sign.
  8. Na portfelu sprzętowym czytaj ekran urządzenia, a nie tylko komputera. Jeśli urządzenie nie potrafi pokazać szczegółów, podpisujesz w ciemno (blind signing).
  9. W razie wątpliwości odrzuć. Odrzucony podpis nic nie kosztuje. Sprawdź stronę i spróbuj później.

Kopie zapasowe, przegląd zgód i resztę higieny portfela znajdziesz w checkliście bezpieczeństwa portfela kryptowalutowego.

Najczęściej zadawane pytania

Czy podpisanie wiadomości kosztuje gas?

Nie. Podpisywanie odbywa się w twoim portfelu i nic nie jest rozgłaszane, więc nie ma opłaty sieciowej. Gas płacą tylko transakcje.

Czy podpisywanie wiadomości w portfelu MetaMask jest bezpieczne?

To zależy od wiadomości, a nie od portfela. Czytelne logowanie na stronie, którą chcesz odwiedzić, to rutyna. Hex, którego nie możesz przeczytać, dane typowane z polami dotyczącymi wydawania, takie jak permit, albo autoryzacja EIP-7702 mogą cię kosztować tokeny. Do tego MetaMask przy niezgodności domeny w SIWE wyświetla ostrzeżenie, ale pozwala je kliknąć i przejść dalej.

Czym różni się podpisanie od zatwierdzenia tokena?

Klasyczna zgoda ERC-20 (approval) to transakcja, która ustawia limit (allowance) onchain. Permit ustawia ten sam rodzaj limitu za pomocą podpisu, a limit pojawia się onchain dopiero wtedy, gdy ktoś ten podpis prześle.

Źródła

Transakcja nie jest potrzebna. Stażyście wystarczy podpis.

ODBIERZ SWÓJ INTERN ID

Treści edukacyjne, a nie porada finansowa, prawna ani podatkowa. Nic tutaj nie twierdzi, że jakiekolwiek aktywo zyska na wartości. Kryptowaluty są ryzykowne — przeczytaj Informację o ryzyku.